به نظر می رسد آقای ریسی به همراه تیم اقتصادی خود ، پس از بررسی کامل اوضاع اقتصادی آخرین برگه خود را که افزایش یارانه هاست رو کرده اند . اما با این اقدام پا در باتلاقی گذاشته اند که چند سال پیش آقای احمدی نژاد آنرا ایجاد کرد و دولت ایشان در آن فرو رفت و مردم ایران را از همان زمان گرفتار تورم و افزایش قیمت های مستمر نمود . من اقتصاد دادن نیستم اما هر بی سوادی هم این را می داند که راهکار مهار تورم افسار گسیخته، تزریق بی حساب و کتاب پول به بازار نیست . تزریق پول به بازار آشفته در شرایطی که تورم هر روز فربه تر می شود مثل ریختن بنزین روی آتش است . این تدبیر آقایان مثل این است که یک عده در جنگلی آتش گرفته، محاصره شده اند و در شرف سوختن هستن و مسولین محترم بعد از کلی هزینه چند سطل آب به آنها برسانند و بگویند حالا فعلا یکم خنک شوید تا ببینم چه کاری می توان انجام داد .  افزایش یارانه ها نشانه این است که ؛ ۱_ حاکمیت متوجه وضعیت وحشتناک اقتصادی و فقر روز افزون مردم شده است و می دانند دیگر با وعده و وعید نمی تواند مردم را راضی کنند. ۲- علاوه بر این کاملا متوجه شده اند که کاسه صبر مردم لبریز شده و یک جرقه کوچک برای عمومی شدن اعتراضات کافی است ۳_ اما با یک محاسبه غلط گمان کرده اند با افزایش یارانه ها قشر فرو دست و فقیر را که اعتراض آنها دیگر مثل معلمان و کارمندان صنفی نیست و خیلی زود عمومی می شود ، سرگرم می کند و تا مدتی به خاطر این مبلغ هم که شده آرام می شوند . ۴_ از سوی دیگر چون دولت از لحاظ اقتصادی قافیه را باخته ، فکر می کرد با واریز یارانه های جدید جشن ملی به پا می شود و در این بین کسی متوجه چند برابر شدن قیمت اقلام ضروری نمی شود . اما وضعیت چند

مردی نشسته در ایستگاه مترو و مدام 

اعداد را جمع و تفریق 

موجودی اش را حساب می کند . 

بی فایده باز تکرار می کند ، 

قطارها می روند او 

بی حوصله 

با فکر نان 

تا اخرین قطار 

ارام و بی صدا  

-برای چشم های منتظر 

در خانه محقرش - 

گریه می کند . 

بازداشت آقای تاجزاده در شرایط موجود که کشور  از جهت اقتصادی در وضعیت نامطلوبی قرار دارد و از سوی دیگر از جهت بین المللی با انواع و اقسام تحریم رو در رو است،  قابل توجه است. بازداشت آقای تاجزاده نه در بهبود شرایط اقتصادی کشور و نه در بهبود مناسبات بین المللی کشور تاثیر دارد که با این اوصاف بازادشت ایشان فقط پیامی از طرف حاکمیت برای فعالان سیاسی است. آقای تاجزاده و همفکران ایشان، قائل به اصلاحات و تغییر از درون و پرهیز از  انقلاب و  شورش هستند . در واقع با این اعتقاد که شورش و انقلاب کشور را به قهقرا می برد و قوانین فعلی ظرفیت تغییر و دگرگونی را دارد و با کم ترین هزینه و حتی پای صندوق های رای می توان قدرت را تغییر داد، راه خود را از براندازان جدا کرده اند. البته در طول سالیان گذشته مرز اصلاحات مد نظر این جریان، از آن چیزی که در نیمه دوم دهه هفتاد در نظر داشتند ، گسترده تر شده و با توجه به مطالبات مردمی موضوعاتی مثل تغییر نگرش در حجاب اجباری و پاسخگو بودن تمام مسولین از صدر تا ذیل ، در حوزه اصلاحات مورد نظر این جریان قرار گرفته است .با این اوصاف آقای تاجزاده و همفکران ایشان را اگر نگویم آخرین ، معروف ترین فعالان سیاسی هستند که هنوز در چارچوب نظام سیاسی حاکم، قائل به اصلاحات هستند(با این توضیح معنی تیتر این مطلب نیز مشخص می شود . منظور فقط شخص آقای تاجزاده نیست . یعنی جریان فکری اصلاح طلبی که ایشان نیز جزئی از آن هستند).با توضیحات فوق به این نکته میرسیم که حاکمیت با بازداشت تاجزاده ، می خواهد بگوید حتی تا این حد نیز نقادی و یا مخالفت را بر نمی تابد. این پیام در بطن خود این معنی را دارد که حا